Uwielbiam zwiedzać wszelkiego rodzaju knajpki z azjatyckim jedzeniem gdziekolwiek jestem. We Wrocławiu odwiedziłem już większość z nich, trafiając zarówno na te świetne, jak m.in Thai-Viet czy Mai Lan oraz fatalne, czyli Ha-Noi. Nauczyłem się nie przywiązywać zbyt wielkiej uwagi do wystroju, wyglądu i czystości panującej w tych miejscach, a zwracać uwagę głównie na jedzenie. Dawno jednak nie trafiłem na coś podobnego do tego, co spotkało mnie w niedawno powstałym barze Bong Sen przy ul. Poniatowskiego.
Z szyldu wita nas informacja o serwowanej w środku taniej i smacznej kuchni wietnamskiej, czyli znając życie, dokładnie takiej samej jak w 99% podobnych barów. Wchodzimy. Od progu poraża nas niesamowita pustka. Klientów dosłownie zero, a przybyłem w porze obiadowej. Panie kelnerki (dwie?!) niemal podskoczyły, kiedy wszedłem, jakby zaskoczone, że w ogóle ktokolwiek zdecydował się na zjedzenie w ich lokalu. W środku panuje nieprawdopodobny półmrok, wręcz ciemności z delikatną czerwonawą poświatą, więc wybaczcie mi jakoś zdjęć, ale lepszych nie udało się wykonać.
Karta, jak to karta w „chińczykach”, obszerna. Jak nazwa wskazuje, Bong Sen to bar wietnamski, ale oferujący nam m.in. kurczaka po tajlandzku czy wołowinę po chińsku.
Panie obsługujące salę chyba nie za bardzo mogły się zdecydować na to, która ma do mnie podejść, więc nie podeszła ani jedna, a zamówienie złożyłem osobiście przy barze. Z tym jednak też nie było za łatwo. Chcąc zamówić zupę pekińską, otrzymałem informację od kelnerki, że nie warto, bo jest niesmaczna. Zaufałem więc jej, wybierając krabową w cenie 5 zł. Kolejnym zdarzeniem żywcem wziętym z filmów Barei była sytuacja, kiedy pytając o to, jak wygląda danie pt. Kurczak orientalny, w odpowiedzi usłyszałem, że „to jakaś taka papka”…
Postanowiłem więc wziąć coś najbezpieczniejszego, czego raczej nie da się zepsuć, kurczaka w cieście kokosowym za 13 zł oraz trzy sajgonki z surówką za 7 zł.
Zupę otrzymałem w tempie ekspresowym, zapewne po wcześniejszym odgrzaniu w mikrofali. Wyglądała tak.
Oczywistym jest, że zupa krabowa w takich miejscach z krabami ma tyle wspólnego co nic, ale próbujemy. Jest niebywale gorąca i… słona. Tak słona, że ciężko ją jeść. Zupę otrzymujemy w niewielkiej miseczce, a smakuje właściwie jak rosół, z bardzo wyczuwalnym smakiem kurczaka, jedynie zagęszczony mąką ziemniaczaną i kawałkami paluszków surimi. Od takich specjałów należy trzymać się jak najdalej.
Po kilku minutach pani kelnerka, która chyba w końcu zrozumiała, że do jej obowiązków należy obsługa klientów, przynosi sajgonki, najmocniejszy punkt tego obiadu, aczkolwiek nie idealny.
Trzy sporej wielkości sajgonki są chrupiące, ewidentnie usmażone na świeżo, ale smakują dość specyficznie, jakby ktoś zapomniał dodać do nich mięsa. Mielonej wieprzowiny uraczyłem w śladowych ilościach, a w farszu przeważał ryż (!) i grzyby mun oraz kapusta, dużo kapusty. Kapusta została dołączona także w postaci surówki, która chyba jednak została podana mi po jakimś kliencie z poprzedniego dnia, który jej nie tknął. Surówka jest zdecydowanie za miękka i wodnista, jakby miała kilka dobrych dni. Bliżej jej do kiszonej, aniżeli świeżej białej kapusty.
Innym hitem są sosy, leżące na barze, którymi można polać dania. Spytałem o najostrzejszy, więc pani poleciła mi jeden z nich, ostrzegając jednak, że naprawdę pali, czyli właśnie tak, jak lubię. Polewając nim sajgonki ostrzyłem sobie zęby, że przynajmniej ostrości w tym barze mi nie zabraknie, skoro smacznego jedzenia nie uświadczyłem. Niestety, sos okazał się sosem słodkim, więc z ostrości nici.
Po sajgonkach przyszedł czas na kurczaka w cieście kokosowym.
Już pierwszy rzut oka wystarczy, żeby spostrzec się, że coś tutaj nie gra. Danie i owszem, jest ogromne, ale kawałki kurczaka nie są dokładnie obtoczone w cieście, a sama panierka wręcz ocieka tłuszczem. Ktoś tu chyba zapomniał dobrze zagrzać frytownicę. Do dania dołączona jest ta sama surówka co do sajgonek, więc sobie odpuszczam, ryż ugotowany w porządku, szkoda tylko, że nie ma możliwości polać go niczym ostrym.
Kurczak jest usmażony prawidłowo, delikatny w środku, ale to co dzieje się na zewnątrz, to istny dramat. Panierka w żaden sposób nie chce trzymać się mięsa, a po nakrojeniu, na talerz wypływają takie ilości tłuszczu, jakby ktoś po usmażeniu oblał danie jeszcze olejem.
Zjadam trzy kawałki i odpuszczam, bo zwyczajnie nie chcę się zatruć. Warzywa dołączone do dania, a właściwie jakieś odrzuty, czyli dwa kawałeczki kalafiora i trzy ziarenka groszku kompletnie bez smaku…
Jeszcze nie zdarzyło mi się nikogo tak skrytykować, ale ten bar od A do Z, od obsługi, poprzez wystrój i na jedzeniu kończąc jest fatalny. Sądząc po podanych mi daniach, nie wierzę, że inne potrawy są smaczne. Zwyczajnie nie mogą.
Bong Sen położony jest niby w bliskiej okolicy centrum, ale tak naprawdę w fatalnym miejscu, w wąskiej uliczce, gdzie nie da się zaparkować. Ten bar nie jest stworzony dla osób, które chcą podczas pracy wpaść coś zjeść na szybko. Żeby znaleźć miejsce parkingowe niedaleko, trzeba się trochę najeździć. Ja już nie zamierzam.
Bong Sen Kuchnia wietnamska
ul. Poniatowskiego 10/1 B
Moje spostrzeżenia są podobne. Jadlam rybę w cieście z warzywami . Ryba nawet dobra ale ilość ciasta skutecznie zabijala smak ryby a warzywa to byla zwykła mieszanka warzyw do zup.. jakieś kawalki selera, czegoś zielonego nie do zidentyfikowania ogólnie okropne…
Jestem w szoku, owszem kelnerka jest totalnie do wymiany, ale chciałbym przeprosić że to ja Wam poleciłem to miejsce, może po prostu mieli zły dzień o.o. Swoją drogą nie możliwym jest aby sos ostry nie był ostry, musiała się pomylić, uwielbiam ostre rzeczy, naprawdę ostre, nie typu tabasco które jest słodkie, a sos który tam mają w małym pojemniczku naprawdę daje popalić.
Próbowaliśmy obu dostępnych sosów, oba były słodkie:) Zresztą kelnerka powinna chyba wiedzieć co poleca. Nie mają 30 sosów do wyboru, tylko dwa.
Jakie dwa jak tam są cztery?:D 3 w dzbankach i jeden w małym pojemniczku 🙂
Niestety, żaden z sosów nie był nawet zbliżony do ostrego.
co dokelnerki podejrzewam ze obyła ta sama dziewczyna co robiła dowozy może ktoś ja opisac ??
Eld – wydaje mi się, że lokal zmienił się od początku istnienia dość radykalnie.
Pierwsze 2 miesiące to było dla mnie odkrycie poprawnego azjatyckiego(z nazwy) jedzenia. Niezłe warzywa, smaczne sosy, potężne porcje i o dziwo smaczne sajgonki. To wszystko w przyzwoitych cenach przy bardzo dużej ilości dań.
Niestety od pewnego czasu mam wrażenie, że nic nie zostało z pierwotnych smacznych dań.
Ryżu jest mało, zdarza się wyschnięty. Dania na jedno kopyto z warzywami chyba z zupy kalafiorowej, smętny groszek, marna marchewka, kawałki a czasem i głąby kalafiora. Sosy, szczególnie te słodko kwaśne niejadalne. Kiedyś wyśmienita kaczka w sosie słodko-kwaśnym obecnie jest ledwo średnia.
Z żalem pożegnałem się z lokalem.
na Poniatowskiego jest jeszcze jeden „chinczyk”, kawalek dalej za tym, na tej samej scianie. sprawdzcie 🙂
Próbowaliśmy kiedyś na dowóz, ale delikatnie mówiąc – szału nie było.
Chyba się poprawili bo ostatnio tam jadłem właśnie tego kurczaka i był w porzadku 🙂